روزنامه معتبر «اكونوميست»، در تحليلي به موضوع حمله احتمالي آمريكا به ايران پرداخته و ضمن منفي‌باف خواندن كساني كه شرايط امروز چالش ايران و آمريكا را مشابه ماه‌هاي پيش از جنگ عراق مي‌دانند، اين موضوع را بررسي كرده‌اند.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» در اين تحليل آمده است: منفي‌نگرها بر اين باورند كه چنين موقعيتي را پيش از اين هم ديده‌‌اند. ايران در حال پيش بردن يك برنامه اتمي است كه خارجي‌ها معتقدند به قصد توليد بمب است و ايرانيان اصرار دارند كه اين‌گونه نيست. آمريكا مرتب مواضع تهديدكننده‌اي را در پيش مي‌گيرد. عده‌اي از نهادهاي غيردولتي مانند گروهي از متفكران انگليسي كه گزارشي را درباره اين مسئله در 5 فوريه منتشر كردند، نگرانند كه يك رويارويي نظامي با ايران، مي‌تواند منجر به ايجاد موقعيتي بدتر شود كه در آن، غيرنظاميان باز هم قرباني‌هاي اصلي هستند.

در مقايسه با عراق، علاوه بر تشابه‌ها، تفاوت‌هاي بسياري نيز وجود دارد؛ عراقي كه حدس زده مي‌شد صدام حسين، رئيس‌جمهور داراي سلاح‌هاي شيميايي و بيولوژيك است كه جزو دلايل آمريكا در حمله به عراق نيز بود. ايران نيز با اين تصور كه تا چند سال آينده به سلاح هسته‌اي دست پيدا مي‌كند، باعث بروز نگراني‌هايي شده است. اين چنين سلاحي در دست حكومتي كه موجوديت اسرائيل را انكار مي‌كند، باعث نگراني غربي‌ها و بسياري از همسايگان اين كشور شده كه از قدرتمند شدن بيش از حد ايران، هراسانند، اما كسي گمان نمي‌كند كه آمريكا به ايران حمله كند و يا حدسيات بر اين پايه است كه حمله از هوا و احتمالا با همكاري اسرائيل، متحد آمريكا، صورت مي‌گيرد.
به تازگي «رابرت گيتس»، وزير دفاع جديد آمريكا به روشني گفت كه ما طرحي براي حمله به ايران نداريم.

اما عده‌اي نگرانند كه افزايش تنش‌ها، وقوع يك جنگ طرح‌ريزي‌نشده را محتمل‌تر مي‌كند. دولت آمريكا موضع‌گيري‌هاي قاطعي را در مورد نفوذ ايران در عراق انجام داده كه اين اظهارنظرها همراه با نمايش‌هاي نظامي در منطقه بوده است. در چنين فضاي گرفته‌اي، وقايع كوچك مانند دستگيري اخير ايرانيان توسط سربازان آمريكايي در يك مقر ديپلماتيك در شمال عراق، به توجيهي براي گسترش رويارويي‌ها تبديل شده‌اند.

ايران نيز از گل‌آلود كردن بيشتر اين آب چندان ناراضي نيست. در سالگرد انقلاب اسلامي اين كشور، امسال گفته مي‌شود كه ايران در بحث هسته‌اي گام‌هاي مهمي را رو به جلو خواهد داشت كه به نوبه خود، باعث تشويق بيشتر آمريكا و اسرائيل مي‌شود كه مي‌گويند براي توقف ايران، مداخله نظامي الزامي است.

در آمريكا عده زيادي به شدت نگران اشتباه درباره ايران هستند. در روزهاي اخير، دو نامزد دمكرات انتخابات 2008 آمريكا؛ يعني «هيلاري كلينتون» و «جان ادواردز» روشن كردند كه با حمله مخالفند، هرچند تقريبا همه رهبران آمريكا در هر دو حزب بر اين باورند كه نبايد هيچ گزينه‌اي دايم حذف شود؛ خانم كلينتون خواستار گفت‌وگوي بيشتر و ادواردز خواهان همكاري با اروپا و ديگر متحدان براي انزواي ايران است.

اما نومحافظه‌كاران و برخي محافظه‌كاران سنتي كه از بوش گوش شنوايي دارند، مي‌گويند: ايران به شدت غيرقابل‌اعتماد است و از هر بازي ديپلماتيك براي در اختيار گرفتن زمان استفاده مي‌كند. آنها همچنين هشدار داده‌اند كه در ماه دسامبر، روسيه و چين قطعنامه ضعيف سازمان ملل را تصويب كردند و اقدام ديپلماتيك توسط اين دو قدرت و به ويژه روسيه، سد خواهد شد.

عربستان نيز با ثابت و پايين نگه داشتن قيمت نفت، سعي در تضعيف ايران دارد. عده‌اي نيز نشانه‌هاي خوشبينانه‌اي را در بحران‌هاي اخير در ايران و از سوي احمدي‌نژاد مي‌بينند. او با قول بهبود وضعيت فقر انتخاب شد، اما هم اكنون در حال از دست دادن محبوبيت خود است.

اما هيچ نشانه‌اي از تزلزل حكومت و رژيم ايران ديده نمي‌شود. دولت بوش هم در اولويت‌بندي نحوه برخوردش با ايران دچار ترديد است. هرگونه درگيري دست‌كم مي‌تواند باعث مشكلات بيشتر در عراق، اسرائيل و فلسطين و افزايش قيمت نفت شود. اين امر همچنين باعث تيرگي روابط آمريكا با مسلمانان و ديگر مردم جهان خواهد شد.