پس از آن‌كه سانحه نيشابور اتفاق افتاد، به علت حساسيت افكار عمومي و مسئولان و مجلس، تقريبا تمامي نهادهاي نظارتي مشغول بررسي و تحقيق‌وتفحص درباره اين موضوع شدند...

تا ساعت ده صبح حتي خون از دماغ كسي نيامده بود. ولي اصل حادثه به خاطر انفجار بود. ببينيد در ده سال گذشته تعداد مسافراني كه در راه‌آهن كشته شده‌‌اند به عدد انگشتان يك دست هم نمي‌رسد و در اين حادثه هم مسافري كشته نشد. بلكه مأموراني كه براي امداد و خدمات آمده بودند و مردمي كه در محل جمع شده و از اهالي روستاهاي اطراف بودند، ‌كشته شدند...

هيچ كدام از افراد دستگير شده با هيچ كدام از مديران ارشد راه‌آهن نسبت سببي و يا نسبي نداشتند و اين‌كه يكي از آنان خواهرزاده من بود و يا ديگر موارد، دروغ است.
اينها مديراني بودند كه براي انتصابشان تمامي مراجع نظارتي تاييديه خود را داده بودند...

يكي از آنان در وزارت راه بود و ديگري در وزارت بازرگاني كه به راه‌آهن منتقل شده بودند. الان هم اگر اين حادثه براي آنها اتفاق نيفتاده بود، من همان نظر قبلي را درباره آنان داشتم ولي متأسفانه آنان دچار لغزش شدند و اين طور نبوده كه آنها في‌ذاته انسان‌هاي فاسدي باشند.
قضيه لغزش آنان هم از اين قرار بود كه اينها سهامدار دو شركتي بودند كه با راه‌آهن كار مي‌كردند. سهامدار عمده هم بودند. قراردادهايي هم كه با راه‌آهن بسته بودند، مشمول قانون منع مداخله مي‌شده و پولي هم كه برداشته بودند از آن شركت‌ها بوده نه از راه‌آهن و اين كه آنها شركتي زدند كه سهامدار عمده‌اش بودند و وارد معامله با راه‌آهن شدندتخلف بوده . البته در همين دستگيري هم ما با وزارت اطلاعات همكاري لازم را داشتيم...

ايشان در اين دولت معاون من نشده‌اند. نزديك به پنج سال است كه معاون من هستند معاون يادشده قبل از اين‌كه به راه‌آهن بيايد، مديرعامل يكي از شركت هاي وزارت بازرگاني بوده كه كارهاي حمل‌ونقلي و خدماتي مي‌كرد. پيش از آن هم در وزارت راه، مديرعامل شركت حمل‌ونقل جمهوري اسلامي بود و پيش تر از آن هم كه در سپاه بودند. پس ايشان را من در زمان دولت فعلي به عنوان معاون خودم انتخاب نكرده‌ام كه بگوييم در صدد جمع‌آوري و انتخاب حامي در دولت براي خودم بوده‌ام...
(از بازتاب)

همه چیز درباره راه آهن